آورده‌اند ڪـہ بهلول بیشتر وقت‌ها در قبرستان می‌نشست روزے ڪـہ براے عبادت بـہ قبرستان رفتـہ بود،

هارون بـہ قصد شڪار از آن محل عبور نمود چون بـہ بهلول رسید گفت: بهلول چـہ مے ڪنی؟
بهلول جواب داد: بـہ دیدن اشخاصے آمده‌ام ڪـہ نـہ غیبت مردم را می‌نمایند

و نـہ از من توقعے دارند و نـہ من را اذیت و آزار میدهند.
هارون گفت: آیا میتوانے از قیامت، صراط و سوال و جواب آن دنیا مرا آگاهے دهی؟
بهلول جواب داد بـہ خادمین خود بگو تا در همین محل آتش نمایند و تابـہ بر آن نهند تا سرخ و خوب داغ شود.

هارون امر نمود تا آتشے افروختند و تابـہ بر آن آتش گذاردند تا داغ شد.
آنگاـہ بهلول گفت: اے هارون من با پاے برهنـہ بر این تابـہ می‌ایستم و خود را معرفے می‌نمایم و آنچـہ خورده‌ام

و هرچـہ پوشیده‌ام ذڪر می‌نمایم و سپس تو هم باید پاے خود را مانند من برهنـہ نمایے و خود را معرفے ڪنے

و آنچـہ خورده‌اے و پوشیده‌اے ذڪر نمایی. هارون قبول نمود.
آنگاـہ بهلول روے تابـہ داغ ایستاد و فورے گفت: بهلول و خرقـہ و نان جو و سرڪـہ و فورے پایین آمد

ڪـہ ابداً پایش نسوخت و چون نوبت بـہ هارون رسید بـہ محض اینڪـہ خواست خود را معرفے نماید

نتوانست و پایش بسوخت و بـہ پایین افتاد.
سپس بهلول گفت: اے هارون سوال و جواب قیامت نیز بـہ همین صورت است. آنها ڪـہ درویش بوده‌ند و

از تجملات دنیایے بهرہ ندارند آسودہ بگذرند و آنها ڪـہ پایبند تجملات دنیا باشند بـہ مشڪلات گرفتار آیند ...